วันที่สอง อัพย้อนหลังจากเช้าวันที่สามฮับ เนื่องจากมะคืนไม่สะดวก
มะวานไปชิบุยะกะฮารามาล่ะ
ก็นั่งยามาโนเทะเหมือนเดิม รู้สึกหลับตาเดินเริ่มได้แระ แต่เกรงว่าจะเดินตกรางไปก่อน เดินธรรมดาละกันเนอะ!
ตื่นไปเช้ามากกกกก(สำหรับเรา)
ตื่นเจ็ดโมงครึ่ง เพระต้องรีบไปเอาคิวเข้าร้านจอนนี่ ใครเคยไปจะรู้ดีว่า ต้องไปเอาบัตรคิวนะฮับ และแม้จะเห็นว่าแหกขี้ตาไปขนาดนี้ นู่น! ได้คิวบ่ายสาม เยี่ยม!
ตัดสินใจเดินซื้อของเลยละกันกว่าจะถึงคิว เดินเดินเดินเดิน เจอมัสซึคิโยะก่อนเลย สองชั้น เอ๊า บุก! รวบๆๆๆๆ กวาดของลงตะกร้า
เอ๊า ร้านถัดไป! JEWEL'S BOX กวาดๆๆๆๆๆๆๆ ลงตะกร้า เทียบราคาของบางตัว วิ่งกับไปซื้อที่ มัสซึคิโยะ ได้สีผมมาให้ไอ้หมูแระ แล้วก็มาสคาร่ามาจออีกอันเพระดูแล้ว ที่ชอปในราคาก็คงไม่ลด ของใหม่นี่หว่า มาจอมะค่อยลด เซร็งเจ้าค่ะ
เสร็จแระ เหลือของอีกเยอะมากที่ต้องเข้าชอปใหญ่อีกวัน เพราะหิ้วไม่ไหวแระ
เดินๆๆๆเส้นที่เราเดินเป็นซอยเล็กๆที่ไม่ว่าเราจะเดินกี่ครั้งๆก็จำไม่ได้ว่ามันชื่ออะไร ขายของจำพวกเสื้อผ้าหญิงชาย และเครื่องสำอางค์ ละลานตามั่กๆ เหมือนซอยสยามบ้านเราแหล่ะ แต่ระดับของที่วางแล้ว ตาลุกวาวค่ะ
เสื้อผ้าผู้ชายนี่แบบว่า เอารูปพวกจอนนี่หรือว่าศิลปินที่ใส่เสื้อผ้าชุดนั้นมาวางให้เห็นๆ ล่อมะล่ะ ของผู้หญิงจะไม่เอาดารามาล่อแบบนั้นอ่ะ แค่วางโชว์หน้าร้านหัวใจเฟินก็เต้นผิดจังหวะแล้ว T^T
เดินๆๆๆ แวะร้านที่ป๋ากี้เค้าชอบเข้า เสื้อผ้าก็เกย์ดี555 ผ่านๆ
วันนี้ถึงจะเป็นวันพฤหัส แต่ว่าที่นี่น่าจะปิดเทอมภาคฤดูร้อนกันอยู่ วัยรุ่นก็มีใส่ยูกาตะมาเดินชิบุยะกันเป็นคู่ๆ อ๊า~ เอาบ้าง เค้าจาอาววววว น่ารักมั่กมาย และวันนี้ก็มีคอสเพลย์กันเล็กน้อย ไม่สนอ่ะ เค้าหิว >_< หาร้านถูกๆไม่ได้เลย ตัดสินใจเข้า wendy's สั่งแฮมเบอร์เกอร์ไป กร๊ากกกกก 250 เยน แต่....ใครกัน จิมมี่คุง(แฟนก้วย)บอกว่าแฮมเบอเกอร์ญี่ปุ่นชิ้นจิ๋วเดียว.....บ้านแกสิ! ชิ้นเท่าบ้านกว่าชั้นจะกินหมด ปากจะแหก งอน!
ระหว่างนั้นอีคุณเพื่อน ในฐานที่เข้าใจในบล๊อกจะเรียกมันว่าผีพลัง(พารัน) เออ ยัยผีพารันก็ออกไปที่อื่น ด้วยความหยิ่งยโส เฟินก็เลยรอที่เวนดี้ละกัน ไม่เปลือง ไม่ร้อน....และแล้วก็มีคู่รักมานั่งข้างหน้าตรงมุมพอดี.....เฮ๊ยยยย มาญี่ปุ่นคุ้มก็งานนี้! มันมาล้วงกันในร้านเลยเว๊ยเฮ๊ย! ล้วงๆแคะๆกันตรงนั้นเลย ฮัลโหลๆ มองเห็นไหม๊เนี่ยว่ากะเหรี่ยงอยู่นี่อีกคน เฮ๊ยเธอๆ ใจเย็น! รอด้วย!(อันหลังไม่น่าใช่นะ)
ผีพลังมา ได้เวลาเข้าร้านจอนนี่แระ ก็รอคิวเข้าไปตรงหน้าเอกิ อยากจะบอกตรงๆเหอะ ถึงแม้จะเคยชอบจูเนียร์แต่ไงก็...อายว่ะ อธิบายก่อนว่า พวกแฟนคลับจูเนียร์เนี่ย จากสายตาวัยรุ่นญี่ปุ่นทั่วไปนี่จะมองมาแบบว่า โหย~ น่ากลัว บ้า เอาง่ายๆก็โอตาขุฝ่ายหญิงอ่ะ แล้วต้องพาอีผีพลังมารอคิว ขอเห๊อะ......อายชิบ
คิวเข้าร้านแล้ว เดินๆไปเป็นขบวนที่เค้าตัดให้เข้าทีละแปดคน ลงไปเลือกรูปก่อน แล้วค่อยขึ้นชั้นบนได้....เออ งานนี้เฟินรอข้างนอกค่ะ หมดรักในจูเนียร์แล้ว
....
เสร็จภารกิจผีพลัง....เดินไปร้าน100เยนต่อ แถบนี้เดี๊ยนถนัดค่ะ ชิบุยะ ชินจูกุ ฮาราเนี่ย เหอๆ มาๆ เข้าไปบุก ผลลัพท์จากความเหิมเกริม จ่ายไป700 yen กร๊าซซซซ
ได้อะไรมา....
กระเป๋าเครื่องสำอางค์หนูมาลี(ชั้นจะเรียกงี้ มีไรป่ะ)
ผ้าขนหนูลายสติชพาดคอหนึ่งผืน
ผ้าขนหนูสีขาวพากคอหนึ่งผืน
ที่ห้อยกล้องหนึ่งเส้น
กระเป๋าเหรียญชิฟเดลหนึ่งอัน
กิ๊ฟติดผมหนึ่งชิ้น(ร้อนจัด ว๊อนทูรวบผมด่วน)
ถุงน่องสีดำเลยเข่าหนึ่งตัว
พอๆ! เรายังมีรายจ่ายอีกเยอะ
ไปกันต่อ เดินๆๆผ่านโยโยหงิ.....ที่สวนวันนี้เดินผ่านลานX-TREAM.....กร๊าซซซ น่าร๊ากกกกกเปิดเพลง แสคชแผ่น ดีเจ....ขอได้ไหม๊ อุเหม่! แหล่มจิ๊งพ่อคุณ!
ก็เดินเข้าห้างบ้าง เข้า HMV บ้าง จำไม่ได้ว่าห้างไหนอ่ะ เยอะจัด มันมืดแล้วด้วย ขี้เกียจถ่ายรูปเปิดแฟลช เด่นเกิน....
เดินๆๆๆๆ เงิ้ว! สี่ทุ่มแล้ว.....เฟินไม่พกนาฬิกา เลยดึกกันขนาดนั้น กลับๆๆๆ ลากผีพลังขึ้นยามาโนเทะกลับที่พักฮับ ลงiriya เหมือนเดิม หน้าเอกิมีร้านข้าวกล่อง น่ากินมากมาย ก่อนกลับข้าพเจ้าจะลองให้ได้ แหล่ม!
อ้อ ตอนเปลี่ยนสถานีที่ueno แวะซื้อเบนโตะกลับไปห้องกล่องนึง น่าตาน่ารักมาก แต่มันดึกแล้วเค้าขายแค่ 250เยน อิ่มโคดดดดดดดดดดดดดด
กลับห้อง...เหนื่อย เหนื่อยใจกะผีพลัง แมร่มเก่งเหลือเกิน เราบอกให้ปิดประตูห้องดีๆ เพราะแม่งไม่ยอมปิดแล้วออกไปโทรสับข้างนอก แล้วเราไม่รู้ก็นอนประตูเปิดบนห้องไม่รู้เรื่อง พอไปเห็นว่าเปิดเราเลย พูดตอนมันขึ้นมาว่า " เฮ๊ย ปิดประตูดีๆหน่อยดิวะ" มันบอกไม่เป็นไรหรอกน่า ไม่มีใครเลย มึงคิดมาก
เรา:อ้าว แล้วมึงจะรอให้มีใครมายืนหน้าห้องมึงเหรอ รอให้เค้าปิ๋มมึงก่อนรึไง
มัน:เออ รอก่อน
เรา: เออ แล้วคนที่อยู่ห้องไม่ใช่มึงไง มันเป็นกู
มัน: โอ๊ย...มึงนี่...
ขอระบายเรื่องผีพลังหน่อยเหอะ ไม่ไหวแล้ว
เราไม่กินน้ำประปาที่ญี่ปุ่น เพราะเคยกินแล้วท้องเสีย เราซื้อน้ำกินตลอดเพราะจะได้มีขวดแช่ตู้ แต่มันไม่ซื้อ บอกเปลือง...แต่ซื้อขนมเต็มห้อง...แล้วไง....แย่งน้ำกูกิน...คือ...น้ำเปล่าญี่ปุ่นอ่ะมันแพงมากเลยไง...จะไม่โกรธหรอกถ้ามันแค่ไม่กี่บาท...แล้วแม่งไม่ซื้อกิน ยกขวดเรากิน แล้วลิปสติกถูกๆของมันก็....เหม็นมากกกกก ไอสัด!
เดินหลงทางออกจากหอเพราะมันไม่เชื่อเรา...โอเคไม่เชื่อไม่เป็นไร มึงเก่งมึงนำ...แล้วไง อีคนเก่งหลงแล้วไม่กล้าถามทาง พอกะแดะโชว์ถามญี่ปุ่นไป เค้าก็ตอบมันเป็นญี่ปุ่นดิ....แล้วฟังออกมะ....ไม่ออก...แล้วไง หลง....เออ เราก็ปล่อยมันเดินนน ไม่ช่วยไร ขำๆ
สรุปว่าเดินไปอีกสถานีเลย....ไกลมากกกกกกกกก
แล้วตอนสั่งแฮมเบอร์เกอร์ในเวนดี้ส์ เราก็เฝ้าโต๊ะแล้วให้มันไปซื้อ...เราก็ชี้ไปว่าเอาเมนูนี้ เอาแค่นี้แล้วไง แม่งสั่งเป็นชุด...โง่ไง เค้าถามไรมา คนเก่งตอบ ไฮไฮไฮ...เออ แล้วของตัวเองก็พลาดสั่งแพงมา แต่พอยกมาให้เรา มันเอาแค่ แฮมเบอร์เกอร์กะเป๊ปซี่แก้วเล็กมาให้ แล้วบอกว่า นี่ชุดของแก ชั้นเห็นถูกกว่าเลยสั่งมา ถูกกว่าไงแวะแสด....600เยนแล้วนะ เราเลยขอใบเสร็จ เพราะเราจำได้ว่าเคยกินเวนดี้ส์บ่อย เพราะแถบนั้นมันมีแค่ที่นี่ถูกสุด แล้วเราก็กินแต่เมนูชุดนี้ เออ....ไงล่ะ ในเมนู ของเราต้องได้เป๊ปซี่แก้วใหญ่ กะเฟร้นฟราย....โหววว แม่งนั่งดูดน้ำฮวบๆเลยเฟร้นฟรายชั้นก็เขมือบแบบว่า เร่งกินก่อนกูรู้ตัวเหรอ?...เลยหันไปบอกว่า ของชั้นแค่นี้จิงเหรอ มันเลยอึ้ง....แล้วแบบว่า อ๋อ..จำได้แล้วๆ ของแกแก้วใหญ่กะเฟร้นฟราย แม่งก็โยน ย้ำว่าโยนเฟร้นฟรายข้ามมา น้ำที่กะเดือกไปครึ่งแก้วแล้วก็ส่งมาให้...โหว.....มันน่า...
สกปรก โสโครก ขี้ขโมย....เอาเครื่องสำอางค์คนอื่นเค้าไปใช้ มันแอบใช้ แอบกินของๆเราตอนเราเข้าห้องน้ำตลอด แล้วมะเช้าเราเปิดพรวดออกมาเพราะลืมของ เจอมันปัดมาสคาร่าเราอยู่...ทั้งๆที่เก็บไว้ในที่ส่วนตัวอ่ะ...เราเปิดมาเจอ เห็นมันสะดุ้งพอดีแล้วแบบรีบๆเก็บเลยอ่ะ....คือถ้าขอดีๆก็จะให้ยืมนะ แต่นี่...
แล้ววันนี้มันก็ไปรับศาสดามันที่สนามบิน...เราก็อยู่ห้องไป กะว่าวันนี้จะไปอากิฮาบาระคนเดียว มันบอกว่า "เออ ถ้าจะไปโทรมาบอกชั้นนะ เด๋วไปด้วย เผื่อกลับทันโทรเข้าเครื่องเพื่อนญี่ปุ่นชั้นน่ะ เด๋วชั้นจะบอกไว้ให้ว่า ถ้ามีคนไทยโง่ๆโทรมาแล้วส่งให้ชั้น...."
เราแบบ....คนไทยโง่ๆเหรอ....ช่างกล้า คนไทยโง่ๆใช้วีซ่าลากมึงเข้าประเทศนะ พามึงขึ้นรถไฟนะ แล้วคนไทยฉลาดๆก็เสือกเดินหลงทางเพราะเก่งจัด...เลยบอกไปว่า " โชคดีนะคนไทยฉลาดๆ เด๋วคนโง่คงไปอากิบะคนเดียวแหล่ะ ไปเดินโง่ๆอ่ะนะ คนฉลาดไปเองถูกแหล่ะเนอะ....."
พูดตรงๆว่าตอนนี้ขยะแขยงผู้หญิงคนนี้สุดใจขาดิ้นเลย กินโจ๊กแล้วก็ไม่ล้างถ้วยกองอยู่ในห้องน้ำ....แล้วโทษเหอะ...โอโต้ซังมึงจะวิ่งมาล้างใช่มะ
แล้วถามหน่อยเหอะ ที่เรามาญี่ปุ่นเนี่ยก็เพราะสงสารมันใช่ไหม๊ ไม่มีเพื่อนมา แต่อยากมาใจจะขาด ร้องไห้ฟูมฟายเพราะไม่มีเพื่อนคบ เอ๊ย!ไม่มีเพื่อนไปด้วยแม้จะยอมจ่ายให้ทุกอย่าง....อ่ะ เราก็ไปกับมัน รีบเดินเรื่อง พอไปเร่งเรื่องเอกสารก็ต้องจ่ายเงินสามเท่า เดือดร้อนไหม๊? แล้วเราเองก็ไม่ได้อยากไปญี่ปุ่นจนจะตายแบบมัน ไม่ไปก็ไม่ตาย แต่เร่งไปอย่างงี้เพราะหมาตัวไหน? ทำตัวไร้มารยาท สถุล ต่ำ เราเองไม่ได้สูงส่งหรอกนะ พูดกะเพื่อนก็กูมึง แต่เรามีมารยาทพอว่ะ....เราไม่ทำตัวแบบนั้นแน่ๆ
เบื่อ เซ็งมันเก่งเรื่องเดียวอีตรงที่ เป็นคนเดียวในโลกที่ทำให้เราเบื่อญี่ปุ่นแล้วอยากกลับไทยได้อ่ะ....สุดยอดป่ะล่ะ?
จากนี้ไปอย่าหวังจะได้เข้าประเทศนี้อีกเลย.....แม่งจะสั่งบล๊อกหมายเลขพาสฟอร์ตคนเก่งให้ดู....อย่ามาเหยียบที่ๆปัญญาชนเค้าอยู่เลย รกโลกจิงเว๊ย!
หมดอารมณ์ ไม่ลงรูปละกัน มะกี้กะจะลบรูปเสีย ดันโง่ลบหมดเลย ไม่เป็นไร ถ่ายไว้ไม่เยอะ แค่เสียดายรูปวัยรุ่นกะชุดยูกาตะ ไม่รู้ไปวันอาทิตย์อีกทีมันจะใส่กันเปล่า
เด๋ววันอาทิตย์ตะลุย ชิบุยะ ชินจูกุ ฮาราเหมือนเดิม แต่คราวหน้าไม่มีภาระของให้แบก ถ่ายรุปเท่านั้น ฮิ๊ว~
คิดถึงที่รักอ่ะ งื้อออออออ
