2007/Aug/27

วันที่19 สิงหางับ ย้อนๆ

อัพย้อนสองวันอีกแล้วง๊า
มะได้อู้เน้อ แต่มะวานมันนะ...โหมดเซ็งผี
เริ่มกันเล๊ย
มะวานวันที่19 วันอาทิตย์ใช่ม๊า
ไปฮารามางับ

วันนี้ก็กะจะออกเดินคนเดียวสบายใจ แต่ลองโทรไปหาเรย์ดู เย้ๆ เรย์ว่างเลยตัดสินใจออกมาด๊าๆเป็นเพื่อนข้าพเจ้า
รอเรย์หน้าคิวเข้าร้านจอนนี่อ่ะ...มากมาย เด็กจอนนี่..ประเทศไหนก็เหมือนกันหมด..มีรังสีแห่งความดุร้าย เหอๆ(เราก็เคยสินะ)

เรย์มาแว้ว ดูดบุหรี่มาเลย โปรแกรมแรก ทำตามคำสั่งเสียของไอ้ก้วยมัน ถ่ายรุปคอสมาเยอะๆ เออ น่ากลัวๆไม่ได้ถ่ายมานะ สยองเกิน เน้นหล่อและน่ารักว่ะ555



พ่อหนุ่มเสื้อแดง...น่าร๊ากกกกก ตัวจริงน่ารักมากนะเคอะขอบอก ดิชั้นเขินจนไม่กล้าเข้าไปขอถ่าย กะวิ่งไปทำใจโบ๊ะหน้าใหม่ซื้อชุดคอสมาให้สมเกียรติเพื่อถ่ายคู่กะพ่อเจ้าประคุณ...น่ารักเว๊ย! แต่ตัวสั้นกว่ากรูอีก...เงิ๊ก!

พอแระๆ สโตกน้อยมาก พวกมันนั่งหลบแดดกันอยู่เป็นฝูง มิหาญกล้าจะเข้าไปในวงล้อมมันว่ะจริงๆ ฝรั่งเยอะมากงับงานนี้

เดินเข้าศาลเจ้าเมจิดีก่า คุ้นๆกันไหม๊งัย ศาลเจ้านี้ก็คือที่ๆพวกจูเนียร์ทั้งหลายมาทำพิธีฮาตาจิที่นี่นะเองเน้อ
ข้างนอกแดดแรงมากกก แต่พอเดินเข้าวัด เฮ๊ย!เย็นสบายอ่ะ แค่ก้าวเข้าจริงๆอ่ะ มัน สงบ ร่มเย็น น่ามานอนมาก แต่เสียใจ เค้าห้ามนอนฮะ ไม่งั้นคงมีมนุษย์กล่องเร่ร่อนมานอนเยอะอ่ะ แต่ขอบอกว่า วัดญี่ปุ่นนี่ อารมณ์เค้ามันขลังจริงว่ะ ของเค้าแรงจริง! เง้อ~

ก็เข้าไปไหว้ๆ ล้างมือ ลืมถ่ายรูปเว๊ยเฮ๊ย รู้ตัวอีกทีก็ ถ่ายป้ายขอพรมาให้ดูกันเน้อ

ออกมาจากวัดก็มานั่งเม้าท์ ระบายกะเรย์ สบายใจๆ กินน้ำส้มนางเอกไปแก้ว พอแล้วเว๊ย แพง!
ได้เวลาภารกิจติ๊ดชึ่งต่อไปฮับ ชอปปิ้งๆๆๆๆๆ>_<
ก็ตามเรื่องตามราว คงไม่ต้องบรรยายเนอะ ของถูกจนน่าตกใจวันนี้คือ น้ำแร่เอเวียงขวดบิ๊กๆขวดละ699เยนคับพี่น้อง ถามว่าถูกไหม๊? ถูกโคดพ่อ! >_< แล้วซื้อไหม๊?...แมวยังรู้คำตอบเล๊ย..เหอๆ

เข้าไปถ่ายพุริคุระมาด้วยงับ หนุกหนานกันไป ไอเรย์เซียนมาก
แต่แจ๊คพอตเว๊ย เครื่องเรากระดาษหมด เรย์ไปบอกพนักงาน พนักงานไม่สนใจ...คือ...พนักงานไม่สนใจจะช่วยคนญี่ปุ่นเว๊ย...เราเลยเดินไปบอกภาษาปะกิด วิ่งขาแทบขวิดกันมา เง้อ คนเรา~

โต๋เต๋ๆเข้าโซนี่พลาซ่า เสื้องามมั่กๆ โนมันนี่ ไม่ฟุ่มเฟือยๆๆๆ เสื้อไทยก็มีเว๊ย>_<
จากนั้นเข้าไปกินข้าวกัน ชื่อร้านไรวะ ลืม เอาเป้นว่างบ500เยน อยู่หมัด!อร่อยมากกกก วันพรุ่งนี้วันกลับจะไปกินอีกค๊า>_<
ในรูปอาจไม่น่ายลนะ แต่รสชาดแบบว่า ขอถวายหัวค่ะ ถ้วยนี้500เยนเน้อ เลิฟๆ

>

เดินจากฮาราจุกุไปชิบุย่า....เหมือนไม่ไกลใช่มะ...เอาสิ เฟินขาหวิดอ่ะ ไกลเว๊ยยยยตีนกูพองงงง
แต่เดินไปก็ชื่นชมหนุ่มญี่ปุ่นกันไป พึ่งรู้ว่าเรย์นี่เป๊กคล้ายกัน เดินผ่านหล่อๆมะไหร่จะมาแนวนี้ทั้งคู่ เฟินและเรย์จะเก๊กไม่สนใจ แต่ความจริง...ง๊าาา เค้าจาอาวๆ

เดินถึงชิบุย่า ไปเจอใครมะรุงับ วงฟาเรนไฮด์ของไต้หวันอ่ะ เพื่อนเค้าเดินชนเรย์ กระแทกกระเด็นแล้วไม่ขอโทษ(นิสัยคนไต้หวันเลยพี่น้อง) ชั้นเลยหันไปมอง อ้าวเฮ๊ย เพื่อนมันเป็นดาราเว๊ย! พอบอกเรย์ วิ่งกลับมา...อ้าวหาย

ก็แรดๆๆๆๆ ไปเรื่อย พอจะกลับมา109 สี่ทุ่มแระ ลืม....ปิดแล้วเว๊ยไอ้บ้าเรย์!

เดินกลับเอกิกลับบ้าน อ่ะ เจอน้องนิไกโดเว๊ย...ใครจำได้บ้าง ไอ้เด็กที่หน้าถึกๆในจูเนียร์อ่ะ รุ่นยาโอะอ่ะ แม่ม โตแล้วแอบหล่อนะคะ ใส่แว่นใหญ่ใส่หมวกขนาดนั้น...สี่ทุ่มแล้ว เค้ารู้กันหมดแล้วเว๊ยว่าเอ็งเป็นดารา!

กลับบ้านๆแยกกะเรย์วันนี้สนุกมากมายกะมิตรภาพใหม่ เพื่อนที่เจอกันวันเดียวแต่มิตรภาพที่ดีๆเนี่ย สมการง่ายมาก..จริงใจให้ไป เค้าก็จริงใจกลับมา แค่นั้นแหล่ะ คำว่าเพื่อน...เราไวกะเรื่องนี้ ไม่ดีปุ๊บกูก็เลวกลับเหมือนผีพลังอ่ะนะ..

ให้มิตรภาพดีๆยื่นออกไป ยังไงก็จะได้กลับคืนมาแน่ๆล่ะ ถ้ายื่นมันออกมาจากหัวใจ...เข้าใจไหม๊ สัตว์โลก!

กลับไปเปลี่ยนเอกิที่อุเอโน่...คู่รักยืนกอดกันกลมดิ๊ก...เห็นแล้วอิจฉาเว๊ย รอชั้นกลับไทยก่อนนะ หึ่ม!

เดินกลับที่พัก ห้าทุ่มแล้วมั้ง เหนื่อยๆๆ ต้องมาเจออะไรๆที่ห้องอีก..ชีวิตสั้นไปเยอะเลยกับคนแบบนี้ เฮ้อ~



edit @ 2007/08/27 23:37:52

2007/Aug/18

นี่เป็นกองของที่ซื้อมาจนถึงวันนี้ และอีกไม่กี่วันมันจะทวีคุณ เพระรับล็อตสอง5555 จะได้ไม่เหลือที่ให้อีบ้าบางคนฝากของของมันกลับมา กั่กๆๆๆ

เมื่อวานร้อนมากกกก ไม่กล้าออก ออกไปตอนแดดหมด บ่ายสี่โมงเย็น

อ๊ะ!อย่าพึ่งด่าว่า โห...งี้ไปไม่คุ้มว่ะ กว่าจะออกจากบ้าน

ไปกับเฟิน...มีคำว่าไม่คุ้มด้วยรึ! รู้จักเจ๊น้อยไปแล้ว!

ตัดสินใจไปอากิฮาบาระกัน เพราะว่ามันเปิดถึงดึก เราจะได้เดินคุ้มๆหน่อย ใกล้บ้านด้วย

นั่งhibiya line ไปกัน รถไฟฝั่งเราไม่แน่น แต่ตรงข้ามคนเยอะมากกกกกกกกกกอัดเป็นปลากระป๋องเลย

ออกจากเอกิเลี้ยวนิดเดียว ถึงแล้วค่า yodobashi akiba เจ้าค่า!

มีทั้งหมดแปดชั้นเจ้าค่ะ เน้นเครื่องใช้ไฟฟ้า

กล้องวีดีโอแบบเล็กๆอ่ะ ที่ขนาดมือจับเมืองไทยขายเป้นหมื่นเลย ที่นี่ เจ็ดพันเท่านั้น ว๊อนมาก งื้อออออ ไม่กล้าถ่ายรุปมาให้ เค้าห้ามถ่ายง่ะ -_-"

อากาศตอนนี้เหมือนฝนจะตกแล้วอ่ะ ลมแรงมากกกกกก แทบปลิว ภาพนี้ถ่ายแล้วลมพัดกล้องยังไหวได้ขนาดนี้อ่ะคิดดู คนถ่ายนี้ต้องเกาะเสากันเลยทีเดียว ไม่งั้นปลิวกลับ hibiya line...-_-"

ภาพข้างบนเป็นด้านข้างตึก ถ่ายทำไม...ไม่รุดิ ชอบคำว่าsummerอ่ะมันสดชื่นดี แล้วเห็นนักท่องเที่ยวถ่ายมุมนี้กันเยอะเลยเอาบ้าง 5555

ตรงนี้คือหน้าเอกิ อากิฮาบาระฮับ หรือง่ายๆคือ หน้าสถานีรถไฟอากิอาบาระนั่นเอง อยู่ตรงข้ามตึกโยโดบะตะกี้แหล่ะ ถ้านั่งสายยามาโนเทะมาก็ข้ามถนนถึงห้างเลย แต่เรานั่งhibiya เลยไม่ใช่สถานีนี้ คนเยอะมากกกก (แต่เราเสือกถ่ายมุมที่คนน้อย ) ลานตรงนี้ เขยิบไปหน่อยจะมีมาร้องเพลงหน้าสถานี มาครั้งก่อนเรามาบืนดูวงนึง หล่อมากกกกกกกกก

แต่คราวนี้ไม่ยักมี สงสัยมีผีพลังมาด้วย อะไรๆหายหมด มีมาร้องคนเดียวเองอ่ะ เป็นผู้หญิง เสียงดีมากกกกก ซาลารี่แมนยืนดูกันเต็มเลย แปลกตาดีเนอะ ปกติซาลารี่แมนเค้าก็สุนทรีย์เป็นสินะ

ทำไมกล้องมันไม่ชัดวะ อ๊อ...ปรับผิดโหมด รู้ตัวอีกทีก็ถึงห้องแระ โทดทีนะเพื่อนที่เคารพ

รูปสุดท้าย ฉันเอง 55555

หน้าโทรมอุบาทมาก พึ่งตื่นไปอาบน้ำแล้วออกมานี่หว่า ผมเลยไม่ได้เซต5555 ลมมันแรงเว๊ย ปกติสวยนะ! มือนึงถือนมกล่อง เพราะหิวมาก พึ่งตื่นยังไม่ได้แด๊กไรเลย เลยฟาดนมไปกล่อง อีกมือถือถุงของที่ไปช๊อปมาจากโยโดบะ ถุงดำๆ อารมณ์เดียวกะถุงพันทิพว่ะ55555

ผลของวันนี้ก็คือรูปบนสุดเจ้าค่ะ -_-" กินแกลบ

วันนี้ผีพลังทำตัวดี๊ดี เพราะมันกลัวหลงทาง แผนที่อยู่กะชั้น 5555 น่ารักเหมือนลูกแมวเหมียวเลย ถ่ายรูปให้ด้วย น่าร๊ากกกก

แต่...กลับมากระดกน้ำกูจะหมดแล้ว...สัด!

เครียดจัดเด๋วแม่มหนีไปกินเบียร์เลย หึ!

ไปละน๊า

พรุ่งนี้จะไปฮารา ไปดูคอสเพลย์ และช๊อปๆๆๆๆๆ

ไว้จะถ่ายรุปมาฝากเน้อ

คิดตึ๋งนะเพื่อนทุกๆตัว

ปล.แม่มมีคนไม่เชื่อว่าชั้นมาญี่ปุ่นเว๊ย หาว่าออนเอ็มหน้าปากซอย5555 น้องฝ้ายของกูเอง กั่กๆ

************

อัพของวันที่4ในญี่ปุ่น

วันนี้ก็นั่งเล่นเนตทั้งวัน ขี้เกียจออกไปไหน ผีพลังไปตามศาสดาของมัน

ส่วนโชมันไปทริปมหาลัย...

เฟิน หง่าวที่ห้องในวันนี้

เย้! จบ


edit @ 2007/08/18 14:03:17

2007/Aug/17

วันที่สอง อัพย้อนหลังจากเช้าวันที่สามฮับ เนื่องจากมะคืนไม่สะดวก

มะวานไปชิบุยะกะฮารามาล่ะ

ก็นั่งยามาโนเทะเหมือนเดิม รู้สึกหลับตาเดินเริ่มได้แระ แต่เกรงว่าจะเดินตกรางไปก่อน เดินธรรมดาละกันเนอะ!

ตื่นไปเช้ามากกกกก(สำหรับเรา)

ตื่นเจ็ดโมงครึ่ง เพระต้องรีบไปเอาคิวเข้าร้านจอนนี่ ใครเคยไปจะรู้ดีว่า ต้องไปเอาบัตรคิวนะฮับ และแม้จะเห็นว่าแหกขี้ตาไปขนาดนี้ นู่น! ได้คิวบ่ายสาม เยี่ยม!

ตัดสินใจเดินซื้อของเลยละกันกว่าจะถึงคิว เดินเดินเดินเดิน เจอมัสซึคิโยะก่อนเลย สองชั้น เอ๊า บุก! รวบๆๆๆๆ กวาดของลงตะกร้า

เอ๊า ร้านถัดไป! JEWEL'S BOX กวาดๆๆๆๆๆๆๆ ลงตะกร้า เทียบราคาของบางตัว วิ่งกับไปซื้อที่ มัสซึคิโยะ ได้สีผมมาให้ไอ้หมูแระ แล้วก็มาสคาร่ามาจออีกอันเพระดูแล้ว ที่ชอปในราคาก็คงไม่ลด ของใหม่นี่หว่า มาจอมะค่อยลด เซร็งเจ้าค่ะ

เสร็จแระ เหลือของอีกเยอะมากที่ต้องเข้าชอปใหญ่อีกวัน เพราะหิ้วไม่ไหวแระ

เดินๆๆๆเส้นที่เราเดินเป็นซอยเล็กๆที่ไม่ว่าเราจะเดินกี่ครั้งๆก็จำไม่ได้ว่ามันชื่ออะไร ขายของจำพวกเสื้อผ้าหญิงชาย และเครื่องสำอางค์ ละลานตามั่กๆ เหมือนซอยสยามบ้านเราแหล่ะ แต่ระดับของที่วางแล้ว ตาลุกวาวค่ะ

เสื้อผ้าผู้ชายนี่แบบว่า เอารูปพวกจอนนี่หรือว่าศิลปินที่ใส่เสื้อผ้าชุดนั้นมาวางให้เห็นๆ ล่อมะล่ะ ของผู้หญิงจะไม่เอาดารามาล่อแบบนั้นอ่ะ แค่วางโชว์หน้าร้านหัวใจเฟินก็เต้นผิดจังหวะแล้ว T^T

เดินๆๆๆ แวะร้านที่ป๋ากี้เค้าชอบเข้า เสื้อผ้าก็เกย์ดี555 ผ่านๆ

วันนี้ถึงจะเป็นวันพฤหัส แต่ว่าที่นี่น่าจะปิดเทอมภาคฤดูร้อนกันอยู่ วัยรุ่นก็มีใส่ยูกาตะมาเดินชิบุยะกันเป็นคู่ๆ อ๊า~ เอาบ้าง เค้าจาอาววววว น่ารักมั่กมาย และวันนี้ก็มีคอสเพลย์กันเล็กน้อย ไม่สนอ่ะ เค้าหิว >_< หาร้านถูกๆไม่ได้เลย ตัดสินใจเข้า wendy's สั่งแฮมเบอร์เกอร์ไป กร๊ากกกกก 250 เยน แต่....ใครกัน จิมมี่คุง(แฟนก้วย)บอกว่าแฮมเบอเกอร์ญี่ปุ่นชิ้นจิ๋วเดียว.....บ้านแกสิ! ชิ้นเท่าบ้านกว่าชั้นจะกินหมด ปากจะแหก งอน!

ระหว่างนั้นอีคุณเพื่อน ในฐานที่เข้าใจในบล๊อกจะเรียกมันว่าผีพลัง(พารัน) เออ ยัยผีพารันก็ออกไปที่อื่น ด้วยความหยิ่งยโส เฟินก็เลยรอที่เวนดี้ละกัน ไม่เปลือง ไม่ร้อน....และแล้วก็มีคู่รักมานั่งข้างหน้าตรงมุมพอดี.....เฮ๊ยยยย มาญี่ปุ่นคุ้มก็งานนี้! มันมาล้วงกันในร้านเลยเว๊ยเฮ๊ย! ล้วงๆแคะๆกันตรงนั้นเลย ฮัลโหลๆ มองเห็นไหม๊เนี่ยว่ากะเหรี่ยงอยู่นี่อีกคน เฮ๊ยเธอๆ ใจเย็น! รอด้วย!(อันหลังไม่น่าใช่นะ)

ผีพลังมา ได้เวลาเข้าร้านจอนนี่แระ ก็รอคิวเข้าไปตรงหน้าเอกิ อยากจะบอกตรงๆเหอะ ถึงแม้จะเคยชอบจูเนียร์แต่ไงก็...อายว่ะ อธิบายก่อนว่า พวกแฟนคลับจูเนียร์เนี่ย จากสายตาวัยรุ่นญี่ปุ่นทั่วไปนี่จะมองมาแบบว่า โหย~ น่ากลัว บ้า เอาง่ายๆก็โอตาขุฝ่ายหญิงอ่ะ แล้วต้องพาอีผีพลังมารอคิว ขอเห๊อะ......อายชิบ

คิวเข้าร้านแล้ว เดินๆไปเป็นขบวนที่เค้าตัดให้เข้าทีละแปดคน ลงไปเลือกรูปก่อน แล้วค่อยขึ้นชั้นบนได้....เออ งานนี้เฟินรอข้างนอกค่ะ หมดรักในจูเนียร์แล้ว

....

เสร็จภารกิจผีพลัง....เดินไปร้าน100เยนต่อ แถบนี้เดี๊ยนถนัดค่ะ ชิบุยะ ชินจูกุ ฮาราเนี่ย เหอๆ มาๆ เข้าไปบุก ผลลัพท์จากความเหิมเกริม จ่ายไป700 yen กร๊าซซซซ

ได้อะไรมา....

กระเป๋าเครื่องสำอางค์หนูมาลี(ชั้นจะเรียกงี้ มีไรป่ะ)

ผ้าขนหนูลายสติชพาดคอหนึ่งผืน

ผ้าขนหนูสีขาวพากคอหนึ่งผืน

ที่ห้อยกล้องหนึ่งเส้น

กระเป๋าเหรียญชิฟเดลหนึ่งอัน

กิ๊ฟติดผมหนึ่งชิ้น(ร้อนจัด ว๊อนทูรวบผมด่วน)

ถุงน่องสีดำเลยเข่าหนึ่งตัว

พอๆ! เรายังมีรายจ่ายอีกเยอะ

ไปกันต่อ เดินๆๆผ่านโยโยหงิ.....ที่สวนวันนี้เดินผ่านลานX-TREAM.....กร๊าซซซ น่าร๊ากกกกกเปิดเพลง แสคชแผ่น ดีเจ....ขอได้ไหม๊ อุเหม่! แหล่มจิ๊งพ่อคุณ!

ก็เดินเข้าห้างบ้าง เข้า HMV บ้าง จำไม่ได้ว่าห้างไหนอ่ะ เยอะจัด มันมืดแล้วด้วย ขี้เกียจถ่ายรูปเปิดแฟลช เด่นเกิน....

เดินๆๆๆๆ เงิ้ว! สี่ทุ่มแล้ว.....เฟินไม่พกนาฬิกา เลยดึกกันขนาดนั้น กลับๆๆๆ ลากผีพลังขึ้นยามาโนเทะกลับที่พักฮับ ลงiriya เหมือนเดิม หน้าเอกิมีร้านข้าวกล่อง น่ากินมากมาย ก่อนกลับข้าพเจ้าจะลองให้ได้ แหล่ม!

อ้อ ตอนเปลี่ยนสถานีที่ueno แวะซื้อเบนโตะกลับไปห้องกล่องนึง น่าตาน่ารักมาก แต่มันดึกแล้วเค้าขายแค่ 250เยน อิ่มโคดดดดดดดดดดดดดด

กลับห้อง...เหนื่อย เหนื่อยใจกะผีพลัง แมร่มเก่งเหลือเกิน เราบอกให้ปิดประตูห้องดีๆ เพราะแม่งไม่ยอมปิดแล้วออกไปโทรสับข้างนอก แล้วเราไม่รู้ก็นอนประตูเปิดบนห้องไม่รู้เรื่อง พอไปเห็นว่าเปิดเราเลย พูดตอนมันขึ้นมาว่า " เฮ๊ย ปิดประตูดีๆหน่อยดิวะ" มันบอกไม่เป็นไรหรอกน่า ไม่มีใครเลย มึงคิดมาก

เรา:อ้าว แล้วมึงจะรอให้มีใครมายืนหน้าห้องมึงเหรอ รอให้เค้าปิ๋มมึงก่อนรึไง

มัน:เออ รอก่อน

เรา: เออ แล้วคนที่อยู่ห้องไม่ใช่มึงไง มันเป็นกู

มัน: โอ๊ย...มึงนี่...

ขอระบายเรื่องผีพลังหน่อยเหอะ ไม่ไหวแล้ว

เราไม่กินน้ำประปาที่ญี่ปุ่น เพราะเคยกินแล้วท้องเสีย เราซื้อน้ำกินตลอดเพราะจะได้มีขวดแช่ตู้ แต่มันไม่ซื้อ บอกเปลือง...แต่ซื้อขนมเต็มห้อง...แล้วไง....แย่งน้ำกูกิน...คือ...น้ำเปล่าญี่ปุ่นอ่ะมันแพงมากเลยไง...จะไม่โกรธหรอกถ้ามันแค่ไม่กี่บาท...แล้วแม่งไม่ซื้อกิน ยกขวดเรากิน แล้วลิปสติกถูกๆของมันก็....เหม็นมากกกกก ไอสัด!

เดินหลงทางออกจากหอเพราะมันไม่เชื่อเรา...โอเคไม่เชื่อไม่เป็นไร มึงเก่งมึงนำ...แล้วไง อีคนเก่งหลงแล้วไม่กล้าถามทาง พอกะแดะโชว์ถามญี่ปุ่นไป เค้าก็ตอบมันเป็นญี่ปุ่นดิ....แล้วฟังออกมะ....ไม่ออก...แล้วไง หลง....เออ เราก็ปล่อยมันเดินนน ไม่ช่วยไร ขำๆ

สรุปว่าเดินไปอีกสถานีเลย....ไกลมากกกกกกกกก

แล้วตอนสั่งแฮมเบอร์เกอร์ในเวนดี้ส์ เราก็เฝ้าโต๊ะแล้วให้มันไปซื้อ...เราก็ชี้ไปว่าเอาเมนูนี้ เอาแค่นี้แล้วไง แม่งสั่งเป็นชุด...โง่ไง เค้าถามไรมา คนเก่งตอบ ไฮไฮไฮ...เออ แล้วของตัวเองก็พลาดสั่งแพงมา แต่พอยกมาให้เรา มันเอาแค่ แฮมเบอร์เกอร์กะเป๊ปซี่แก้วเล็กมาให้ แล้วบอกว่า นี่ชุดของแก ชั้นเห็นถูกกว่าเลยสั่งมา ถูกกว่าไงแวะแสด....600เยนแล้วนะ เราเลยขอใบเสร็จ เพราะเราจำได้ว่าเคยกินเวนดี้ส์บ่อย เพราะแถบนั้นมันมีแค่ที่นี่ถูกสุด แล้วเราก็กินแต่เมนูชุดนี้ เออ....ไงล่ะ ในเมนู ของเราต้องได้เป๊ปซี่แก้วใหญ่ กะเฟร้นฟราย....โหววว แม่งนั่งดูดน้ำฮวบๆเลยเฟร้นฟรายชั้นก็เขมือบแบบว่า เร่งกินก่อนกูรู้ตัวเหรอ?...เลยหันไปบอกว่า ของชั้นแค่นี้จิงเหรอ มันเลยอึ้ง....แล้วแบบว่า อ๋อ..จำได้แล้วๆ ของแกแก้วใหญ่กะเฟร้นฟราย แม่งก็โยน ย้ำว่าโยนเฟร้นฟรายข้ามมา น้ำที่กะเดือกไปครึ่งแก้วแล้วก็ส่งมาให้...โหว.....มันน่า...

สกปรก โสโครก ขี้ขโมย....เอาเครื่องสำอางค์คนอื่นเค้าไปใช้ มันแอบใช้ แอบกินของๆเราตอนเราเข้าห้องน้ำตลอด แล้วมะเช้าเราเปิดพรวดออกมาเพราะลืมของ เจอมันปัดมาสคาร่าเราอยู่...ทั้งๆที่เก็บไว้ในที่ส่วนตัวอ่ะ...เราเปิดมาเจอ เห็นมันสะดุ้งพอดีแล้วแบบรีบๆเก็บเลยอ่ะ....คือถ้าขอดีๆก็จะให้ยืมนะ แต่นี่...

แล้ววันนี้มันก็ไปรับศาสดามันที่สนามบิน...เราก็อยู่ห้องไป กะว่าวันนี้จะไปอากิฮาบาระคนเดียว มันบอกว่า "เออ ถ้าจะไปโทรมาบอกชั้นนะ เด๋วไปด้วย เผื่อกลับทันโทรเข้าเครื่องเพื่อนญี่ปุ่นชั้นน่ะ เด๋วชั้นจะบอกไว้ให้ว่า ถ้ามีคนไทยโง่ๆโทรมาแล้วส่งให้ชั้น...."

เราแบบ....คนไทยโง่ๆเหรอ....ช่างกล้า คนไทยโง่ๆใช้วีซ่าลากมึงเข้าประเทศนะ พามึงขึ้นรถไฟนะ แล้วคนไทยฉลาดๆก็เสือกเดินหลงทางเพราะเก่งจัด...เลยบอกไปว่า " โชคดีนะคนไทยฉลาดๆ เด๋วคนโง่คงไปอากิบะคนเดียวแหล่ะ ไปเดินโง่ๆอ่ะนะ คนฉลาดไปเองถูกแหล่ะเนอะ....."

พูดตรงๆว่าตอนนี้ขยะแขยงผู้หญิงคนนี้สุดใจขาดิ้นเลย กินโจ๊กแล้วก็ไม่ล้างถ้วยกองอยู่ในห้องน้ำ....แล้วโทษเหอะ...โอโต้ซังมึงจะวิ่งมาล้างใช่มะ

แล้วถามหน่อยเหอะ ที่เรามาญี่ปุ่นเนี่ยก็เพราะสงสารมันใช่ไหม๊ ไม่มีเพื่อนมา แต่อยากมาใจจะขาด ร้องไห้ฟูมฟายเพราะไม่มีเพื่อนคบ เอ๊ย!ไม่มีเพื่อนไปด้วยแม้จะยอมจ่ายให้ทุกอย่าง....อ่ะ เราก็ไปกับมัน รีบเดินเรื่อง พอไปเร่งเรื่องเอกสารก็ต้องจ่ายเงินสามเท่า เดือดร้อนไหม๊? แล้วเราเองก็ไม่ได้อยากไปญี่ปุ่นจนจะตายแบบมัน ไม่ไปก็ไม่ตาย แต่เร่งไปอย่างงี้เพราะหมาตัวไหน? ทำตัวไร้มารยาท สถุล ต่ำ เราเองไม่ได้สูงส่งหรอกนะ พูดกะเพื่อนก็กูมึง แต่เรามีมารยาทพอว่ะ....เราไม่ทำตัวแบบนั้นแน่ๆ

เบื่อ เซ็งมันเก่งเรื่องเดียวอีตรงที่ เป็นคนเดียวในโลกที่ทำให้เราเบื่อญี่ปุ่นแล้วอยากกลับไทยได้อ่ะ....สุดยอดป่ะล่ะ?

จากนี้ไปอย่าหวังจะได้เข้าประเทศนี้อีกเลย.....แม่งจะสั่งบล๊อกหมายเลขพาสฟอร์ตคนเก่งให้ดู....อย่ามาเหยียบที่ๆปัญญาชนเค้าอยู่เลย รกโลกจิงเว๊ย!

หมดอารมณ์ ไม่ลงรูปละกัน มะกี้กะจะลบรูปเสีย ดันโง่ลบหมดเลย ไม่เป็นไร ถ่ายไว้ไม่เยอะ แค่เสียดายรูปวัยรุ่นกะชุดยูกาตะ ไม่รู้ไปวันอาทิตย์อีกทีมันจะใส่กันเปล่า

เด๋ววันอาทิตย์ตะลุย ชิบุยะ ชินจูกุ ฮาราเหมือนเดิม แต่คราวหน้าไม่มีภาระของให้แบก ถ่ายรุปเท่านั้น ฮิ๊ว~

คิดถึงที่รักอ่ะ งื้อออออออ